Ramazan, sadece bir takvim yaprağı değil; bir kalp ayıdır.
Güneş doğduğunda başlar sabır, akşam ezanı ile sona erer hazzın ve huzurun birleşimi.
Oruç, açlığı değil, paylaşmayı öğretir.
Susuzluk, dudakları değil, vicdanı yumuşatır.
Her iftar sofrası bir buluşmadır; yemek kadar, dostluk ve merhametle de doludur.
Ramazan’ın güzelliği, sadece insanlar arasındaki değil, insanın kendi içindeki sessizlikte, farkındalıkta gizlidir.
Küçük bir iyiliğe gülümseyerek bakmak, unutulan duaları hatırlamak, kırık gönülleri onarmak… işte gerçek güzelliği budur.
Bu ay, hız çağında durmayı, karmaşa içinde sakinliği, kalpte merhameti yeniden hatırlatır.
Ramazan, insanı hem kendine hem de başkasına yakınlaştıran bir mucizedir.
Her iftar, bir şükür ritüelidir. Her sahur, geleceğe dair umut ve niyetle başlar.
Gecelerin sessizliğinde yapılan dualar, yıldızlarla birlikte göğe yükselir.
İyilik, merhamet ve sabır; bu ayda çiçek açar, gönüllere yayılır.
Ve en güzel yanı: Bu güzellik, paylaştıkça çoğalır.
Her samimi dua, her gönülden verilen sadaka, her içten gülümseme… Ramazan’ın ışığını çoğaltır.
Saygılarımla,Turan YAZAN
